Antioxidanten en vrije radicalen

Antioxidanten en vrije radicalen

Antioxidanten hebben we nodig om ons te beschermen tegen vrije radicalen. Oxidatiestress wordt omschreven als een abnormaal hoge productie van giftige zuurstofderivaten (waarvan de beruchte “vrije radicalen” deel uitmaken) die een uitgebreid netwerk moleculen, die over een antioxidante capaciteit beschikken. en deze productie in goede banen leiden, aanvallen.

Oxidatiestress is verantwoordelijk voor de oxidatie van verschillende belangrijke biologische substraten, zoals vetten, lipoproteïnen, DNA en proteïnen.

De oxiderende wijzigingen die dit in de verschillende moleculen veroorzaakt, zijn mogelijk medeverantwoordelijk voor de ontwikkeling van bepaalde ziektes (atherosclerose, cardiovasculaire en neurodegeneratieve ziektes, reumatoïde artritis, diabetes, maculaire degeneratie,…). Diverse situaties kunnen tot oxidatiestress in het organisme leiden: roken, medicijnen inname (bv. de pil), overdreven alcoholgebruik, te lange blootstelling aan de zon, natuurlijke veroudering, intense en herhaalde fysieke oefeningen, hyperglycaemie, metabolisch syndroom en obesitas.

Om zich te beschermen tegen deze genoemde ziektes, gebruikt ons organisme verschillende antioxidante verdedigingstoffen waaronder proteïnen, enzymen, vitaminen, carotenoïden, flavonoïden en mineralen. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat hoe minder antioxidanten iemand heeft, hoe groter de kans is dat hij één van de hierboven beschreven ziektes krijgt.

Onderzoek van ELAN toont aan dat 22% van de mannen en 11% van de vrouwen nooit fruit eet, terwijl 28% van de mannen en 25% van de vrouwen nooit groenten eet. De gevolgen zijn verontrustend: een groot aantal personen (tussen 16 en 40% afhankelijk van de onderzochte antioxidanten) heeft lage bloedwaarden voor antioxidanten (< 6,2 µg/mL voor vitamine C en 0,22 mg/L voor bètacaroteen). Volgens een studie van de WHO bij 14 Europese cohorten zijn deze kritieke waarden gekoppeld aan een 2 tot 2,5 keer verhoogd risico om cardiovasculaire ziektes en bepaalde kankers te ontwikkelen.

De meeste antioxidanten worden opgenomen via fruit en groenten (minstens 5 porties per dag). Hoe kleurrijker uw bord is, hoe groter en gediversifieerder ook het gamma antioxidanten die opgenomen worden. Er bestaan verschillende manieren om te weten of we voldoende antioxidanten via fruit en groenten opnemen: een bloedafname, op voorwaarde dat dit onder nauwkeurig bepaalde omstandigheden gebeurt, de invoering van een score die verkregen wordt aan de hand van een vragenlijst over voedingsgewoonten; en ten slotte “de antioxidantenschijf”.

Elk stuk fruit en elke groente heeft een eigen antioxidante capaciteit die bepaald kan worden met de ORAC-test, acroniem voor Oxigen Radical Antioxidant Capacity. Het gaat om een maat die door Amerikaanse onderzoekers ontwikkeld werd (Universiteit van Tufts, Boston) en die goedgekeurd werd door het Amerikaanse Ministerie van Landbouw.

_{bron:

Dr. Pincemail. Doctor in de biomedische wetenschappen verbonden aan CHU Luik. literatuurgegegevens (e.g. J Agric Food Chem. 52: 26-37, 2004)), werden de ORAC waarden herberekend op basis van de normale inname van fruit en groenten.

http://www.fruitrevolution.be}

Tags: antioxidanten antioxidant vrije radicalen